امام علی (ع) می فرماید
۞ هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است. ۞
Monday, 3 October , 2022
امروز : دوشنبه, ۱۱ مهر , ۱۴۰۱
شناسه خبر : 4451
  پرینتخانه » ویژه, یادداشت تاریخ انتشار : 26 فروردین 1401 - 12:05 | 40 بازدید | ارسال توسط :
یادداشت ارسالی به چراغ روشن؛

توان قرنطینه چینی را هر کشوری ندارد

وضعیت کووید ۱۹، طی دو سال گذشته کشورهای بسیاری را درگیر مرگ و میر کرد که هر جامعه ای با شرایط و زیرساخت هایش به مقابله با آن پرداخت. کنترل این همه گیری روی اقتصاد و تجارت همه کشورها تاثیر زیادی گذاشته است.
توان قرنطینه چینی را هر کشوری ندارد

یکی از مهمترین مسائل در راستای کنترل بیماری، اجرای فاصله گذاری است. سرعت زیاد درگیری این بیماری باعث اوج گرفتن زودهنگام و آسیب به بدنه جامعه می شود. هنگامی که وضعیت نگران کننده شد و بیماری به اوج رسید، کشورها مجبور به قرنطینه کامل شدند و همین امر تجارت، بیزینس و اقتصاد را به صورت کامل تعطیل کرد. برای مثال در یک کارخانه تولیدی، چطور می توان این فاصله گذاری را رعایت کرد. مسلما به هیچ عنوان قابل کنترل نخواهد بود.
چرخ اقتصاد چین تنها با سیاست کووید صفر می توانست دوباره بچرخد. چون تمامی کارخانه ها و مراکز تولیدی در شرایط کرونا باید بسته می ماند و این سیاست توانست به سرعت چین را از وضعیت بحرانی خارج سازد تا بتواند مراکز اقتصادی خود را فعال سازد. اجرای کووید صفر در چین جزو برنامه های پایه است. رونق اقتصادی برای چین یک ضرورت است و بیرون آمدن از رکود ناشی از بیماری در اولویت برنامه ها قرار دارد.
همین طور که می دانید چین به دلیل سختگیری های بسیاری که برای مهار کووید انجام داد برای سه هفته همه سفرهای شغلی، اقتصادی و گردشگری را لغو کرد که روی درآمد مردم و دولت تاثیر مستقیم داشت.
هدف چین رساندن آمار تلفات انسانی به صفر است که اگر در این زمینه موفق شود یک شاهکار به نمایش در آمده است. گرچه اجرای این طرح برای هر جامعه ای ممکن نیست. چون هزینه های زیادی به دولت تحمیل می کند. چین، همه کسب و کارها و تولید و خدمات را تعطیل و دولت را موظف به خدمات رسانی کرده است.
چین با سختگیری های خاص خود نسبت به دیگر کشورها تلفات بسیار کمتری داشت. گرچه آمار هر کشوری شاید دچار اختلال باشد اما چین نسبت به جمعیتش حتی از کشورهای توسعه یافته و پیشرفته ضرر کمتری متحمل شده است.
وضعیت بهتر و موفقیت چین در مقابله با همه گیری این بود که نهایت سعی را کرد تا بیماری کووید پخش نشود و کنترل شود. همین روند باعث شد که روی اقتصاد چین تاثیر بگذارد ولی با وجود تمام این سختگیری ها، شاهد هستیم که دوباره بیماری کرونا در چین پیشرفت کرده و چند شهرش را درگیر کرده و آن شهرها قرنطینه شده است. برای مثال شانگهای ۲۵ تا ۳۰ میلیون نفر جمعیت دارد و قرنطینه این شهر هزینه های سنگینی دارد اما نگاه چین میان مدت و بلند مدت است. چین هر اقدامی هر قدر جدی انجام می دهد تا با کنترل کرونا، دوباره رونق اقتصادی را برای ملت چین فراهم کند.
به عنوان فعال اقتصادی طی دو سال گذشته که کسب و کارهای زیادی دچار رکود شد، دیدیم که چین هم رشد اقتصادی اش آسیب دید و از سرعتش کاسته شد. گرچه نسبت به رقبا؛ اروپا و آمریکا رشد اقتصادی بهتری داشت اما چون اقتصاد چین اقتصاد بزرگی است و جمعیت بالایی دارد به نسبت سال های گذشته کمتر بوده که مسلما متاثر از شیوع همه گیری بوده است. بنابراین مبارزه کردن با کووید ۱۹ باید مساله پراهمیت و اولویت همه کشورها باشد اما اینکه آنها چطور بتوانند این کار را انجام بدهند و اولویت بندی هر سیستم چه باشد مبحث دیگری است.
روش چین هزینه های مالی زیادی دارد که همه افراد باید در خانه بمانند تا دولت تغذیه، بهداشت و آموزششان را فراهم کند در حالی که ایران با اجرای فاصله گذاری و عدم توان کمک به شهروندان آسیب های بیشتری دید. قرنطینه مردم هزینه های متعدد و زیادی دارد. حتی کشورهای پیشرفته نیز به رغم کمک در روز و هفته های آغازین همه گیری، نتوانستند برای قشر کارگر و افراد جامعه این کمک ها را با همان کیفیت ادامه دهند.
از سویی همه کشورها وضعیت اقتصادی خاص را ندارند که بتوانند کمک زیادی به مردمشان داشته باشند. کشورهای پیشرفته طی دو سال گذشته به شهروندان کمک کردند اما در نهایت از این بیماری و روش های مقابله لطمه های جدی خوردند.
راهکار دیگری که کشورها استفاده کردند، واکسیناسیون بود. اگر این کار به صورت اجباری همگانی اجرا شود هزینه های مقابله با بیماری به شدت کاهش می یابد. به نظر من هزینه واکسیناسیون اجباری همگانی نسبت به قرنطینه کردن هزینه کمتری دارد. در روش قرنطینه همه چرخ اقتصاد کشور می خوابد و صرفا تا مدتی می توان این کار را انجام داد. با این حال جای سوال است واکسیناسیون که می تواند یک ایمنی کلی به وجود آورد اما هنوز شاهدیم افراد پس از زدن واکسن مبتلا می شوند. اما چون زمان نقاهت و خطر کمتری دارد برای جامعه مطلوب تر به نظر می رسد. همانطور که برای هر کشوری شرایط زیرساخت متفاوتی برای مهار کرونا وجود دارد برای ایران واکسیناسیون اجباری مفیدتر خواهد بود. بقیه کشورها قدرت اقتصادی چین را ندارند که بتوانند قرنطینه جدی اجرا کنند. پس به نظرم واکسیناسیون اجباری همگانی نسخه عمومی تری برای ایران محسوب شده و اقتصادی تر است.

نویسنده : فریال مستوفی - عضو اتاق چین
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.